PASKO NA

“Bisag unsaon,  ang pasko  alang ra gyud  sa mga adunahan. Wala kini arang sa mga kabus ug timawa sama kanako.” tuaw ni Metyong  sa kaugalingon samtang  nagpadayon  paglakaw padulong  pauli sa panimalay nga nahimutang sa Villagonzalo. 

Nag-inusara si Metyong sa iyang giabangan nga  barong-barong. Huyhoy iyang abaga sa iyang pag-uli human siya malakip sa gitaktak sa ahensiya  isip guwardiya. Nasakpan siya nga nakatulog sa trabaho. 

Nipuyo siya niining dapit nga gipunsisokan sa mga siaw sa katilingban  dala sa hagip-ot niyang kita ug  kalisod sa panginabuhi.

“Bay Metyong, tungab  sa diri. Bugnaw kaayo ang  mistisa nga imnonon.” pulong ni Nardo  Kabang ang iladong mangingihaw sa Lorega. Naputos sa patik ang lawas niini timaan sa pagsulod ug gawas  sa bilanggoan.

 “Bay, Nardo, nagtablitas pa man ko. Dawata lang hinuon ning singkuwenta pesos. Tampo nako sa inyong pagtagay sa mistisa” dayong kuot ni Metyong sa bulsa.

“Bay Metyong, salamat kaayo ha. Ayaw kabalaka, kanunay kang ania sa akong listahan nga akong tabangan panahon kon mameligro ka.” ngisi ni Nardo Kabang human ug dawat sa kwarta.

 Kamao si Metyong  modala sa sitwasyon, bisan  hapit mousa ka tuig na siyang nakaila ni Nardo Kabang.

Nahimuwag si Metyong sa iyang pamilya dala ra pud sa iyang hiwi ug balikog nga panlantaw sa kinabuhi. Gusto ni Metyong  nga ang iyang gusto maoy matuman kanunay ug dili siya maminaw sa mga hunahuna sa iyang kapikas nga si Thelma. Ang ilang nag-inusarang anak nga si Junior, gipapuyo niya ngadto sa mga ginikanan ni Thelma sa Antiquera, Bohol  ug si Thelma iyang gipugos ug patrabaho sa gawas sa nasud. Iyang plano, magdawat lang siya ug limpyo sa kinitaan ni Thelma. Layo sa hasol nga mag-atiman sa ilang nag-inusarang anak. Makalibre pa siya ug kuyog sa mga barkada.     

Usa ka adlaw niana, nausab ang tunob sa kinabuhi ni Metyong.  Gipapauli si Thelma gikan sa Libya isip katabang tungod sa gubat. Nahanaw ang malipayong adlaw ni Metyong sa barkada. Nagluon na sila ug puyo ni Thelma uban sa ilang anak sa payag nilang pinuy-anan sa lungsod sa Barili.

Sulod sa barong-barong, namatikdan ni Metyong  ang  sulat   gikan sa iyang asawa nga iyang nadawat  sa nilabayng buwan.

“Tyong,   muapas mi nimo diha sa imong gipuy-an ha. Mingaw mi ni Dodong nimo.” mubo ang  sulat gikan sa iyang kapikas nga si Thelma ang iyang gibasa.

Nahinuktokan ni Metyong ang nanghitabo. “Bati ang kinaiya nga magsalig lang.  Kaniadto, kumpyansa lang ko. Si Thelma lang akong gisaligan. Tapolan ko. Taspokan.”   nag-inusara nga nagtikongkong si Metyong sulod sa barongbarong. Nakatulog. Haw-ang ang tiyan. Walay sulod.

Pagkakaadlawon, nakabati siya ug sampit, “Ayo, ayo”.

“Kasayo ba.” tatawng gisamokan si Metyong.

Iyang gigawas. “Tyong, salamat. Nakit-an ka namo ni Dodong.” matud sa babaye nga malipayon kaayong nag-atubang niya. Sa kilid, nagbarog usab ang batang lalaki’ng nigakos sa iyang bitiis.

“Thelma, Dodong.  Nakatultol mo nako dinhi? Ang gakos sa kamingaw ni Thelma ngadto ni Metyong maoy nitubag sa pangutana.

“Dali na.. mamauli na ta. Taposon na nako ang atong pag-antos. Nakadawat ko ug ganti sa akong  agawon isip pinakamaayong katabang niya. Kompleto ang atong pasko.   Si Nardo Kabang,  siya ang tigpahibawo namo sa imong pagpuyo ug sakripisyo dinhi. Nalimot ka kaniadto sa dihang nagdalidali ta ug pakasal. Napamabdosan ko nimo. Nagkurog ka nga nanghagad nako ug kasal human ka pahibaw-a nga kon  imo kong biyaan, ipapangita ka sa akong ig-agaw nga maldito. Siya si Nardo Kabang ang gipasabot ni Papa.

Paglingi ni Metyong nakita niya si Nardo Kabang. Nag-ngisi. Nagdala ug sista,  Niawit, “Kasadya ning taknaa…”.

 Nalingaw si Metyong. Nakapatulo sa  iyang luha. “Salamat sa Ginoo.” ni Metyong pa. 

 Nagsayaw-sayaw ang  pasko sa kasingkasing ni Metyong uban ni Thelma ug Dodong. Naamguhan niya sa unang higayon ang mabulokong dagitab sa kabalayan sa iyang mga silingan. Pasko na.  (KATAPUSAN).