NAGNUOD ANG DAMGO NI KITO
 |
| Si Kito |
“Salamat kaayo nga misugot ka Digna nga
makigsawo uban kanako sa panihapon. Wala
na kuy pangayoon pa.” hinay’ng pamulong ni Kito samtang nagpiyong.
“Hoy, kinsa na si Digna?” singhag ni
Kikay sa iyang bana nga naghayang sa higdaanan.
 |
| Ang palad |
“Aw, abi ko’g nagbudhi ka kay
pusposan ta gyud ka.” ni Kikay nga naulian sa daklit nga kahingangha. Nawala ang gibating kulba dala sa pangigi.
Pagkasunod buntag.
“Dili na ko. Hunonga na. Wala na
intawon koy umoy Melba.” pamulong ni Kito nga nagdala ug agumod piniyong ang
mga mata.
“Kito, pagmata na. Naunsa gud ni,
una may Digna kang gilitok, karon Melba na pud?” pamukaw ni Kikay.
“Day Kikay salamat nga gipukaw ko
nimo. Giurom man ko. Nagkahisgotay man
gud me sa akong mga higala kagabii mahitungod ug mga ungo, mga mangtas, mga mamalbalay. Nagdamgo ko ni Melba ang mangtas sa Junquera.”
“Mao ba? Kalain gud paminawon sa
imong damgo.”
“Yuna pa Kikay, Pista Senyor man diay karon mangandam sa ko ha aron makaabot ko sa daghang manimba. Maayo ron, dagha'ng palad akong mabasa."
“Hala gyud ka diha Kito, sigeha gyud nang imong tinonto, masakpan ra gyud ka sa mga tawo nianang pagbasa-basa sa ilang kapalaran pinaagi sa palad. Magpakaaron-ingnon kang makamao apan ang tanan diay
lunlon tinonto, mag-agad ka lang sa ikatunol. Kon dako ang imong madawat maayo, kon gagmay pagkangitngit sa imong pahibalo.”
“Sige Day Kikay molakaw nako ha. Ayaw lang ug kabalaka kay kining akong pangita inantigo.” ni Kito
pa ngadto sa iyang kapikas.
“Hala sige, nagdali man kaha ka pero
kuydawo ha, basin ug problema nang imong padulngan.” dala kabalaka’ng pulong ni
Kikay.
Miabot na lang ang lawom nga kagabhion. Wala pa mahiuli si Kito.
“Hain na man to si Kito wala pa man
mauli? Apason ko hinuon kini sa tubaan basin ug nahubog, wala na makabarog.”
“Yuna pa, may kasikas man sa kabaret
duol sa tubaan? Ako ning tan-awon.”
“Way uwaw imong giilog si Kito gikan
kanako!” pulong sa babaye nga hapit na mahuboi sa tanang sapot, kalkag ang
buhok. Nakigbugno sa laing babaye nga susama sa nahauna, nagisi-gisi na usab
ang sapot niini.
“Ikaw ang walay uwaw, nagsabot na man unta ta nga dili ta magdungan
ug pangayo ni Kito, kay hapit na na siya dili kapalit ug purol pero bintahosa
ka.” singgit sa laing babaye. Niining tungora nagkinanlatay na sila sa ilang
ariyos.
“Ayaw mo ug pakauwaw ha. Basin ug
madunggan ta ni Kikay pagkadao ra ba
ug alho adtong ikapuspos. Dili ra ba
layo dinhi ang akong balay. Na managan lang unya ta. Hunong na mo Melba,
Digna.”
“Hoy, mga babayeng pak-an!!! Unsa ni
akong nabati? Nag-ilog mo sa akong bana’ng walay nahot? Ug ikaw Kito hala pauli
na!”
“Ah, ikaw diay Kikay?”
“Oh, ako ni? Ug mao diay kini sila
si Melba ug Digna ang mga babayeng imong gidamgo? Tinuod diay ni silang mga
binuhat?”
“Maayo kay miabot ka Kikay. Sa
pagkatinuod, ako ni silang mga suki. Mahilig man gud ni silang magpabasa sa ilang palad.”
“Unya unsa man ning hitaboa nga
giilogan man ka nila?
“Mao lagi, gipul-an sila ug pabasa sa ilang palad, ang
akong palad na man pud ang ilang gibasa. Ila kong gipahibalo nga ila kong
tabangan nga mabaskog, maulian sa natay-an kong kusog. Unsa ba’ng hitabo nga
hasta man akong bulsa ilang gibasa mao’ng kanunay'ng nihit ko sa kuwarta.”
“Unswaa?? Hala dali na kay pusposan
tika maayo ron kay wala ka na damgoha.”
“Ayaw intawon Day Kikay, nahigmata nako. Magbag-o nako. Mosimba na ko ni Senyor Santo Nino."
Wala na panumbalinga pa ni Kikay ang
pangaliyupo ni Kito nga midagan palayo.
(KATAPUSAN).
Comments